Wykładziny dywanowe
Osobom ze skłonnościami do alergii, wykładzin dywanowych nie poleca się. Gromadzą one kurz i roztocza. Chociaż niektóre nasączane są substancjami zabijającymi wszelkie mikroorganizmy, uczuleniowcom najbardziej szkodzą nie same roztocza, ale ich odchody, których chemicznie zniszczyć nie można. Jeśli osoba z alergią chce koniecznie chodzić po miękkim dywanie, musi często go trzepać i prać. Wykładziny nie mogą być przytwierdzone na stałe do podłogi. Lepsze będą z tworzywa sztucznego niż z wełny, która może uczulać. Nie unikniemy naniesienia na dywan brudu, ziemi, pyłków, złuszczonego naskórka zwierząt, zarodników pleśni. Dlatego warto wprowadzić w domu zwyczaj zdejmowania butów, zarówno przez domowników, jak i przez gości. Na kontakt z brudnym dywanem najbardziej narażone są dzieci, to one najczęściej bawią się na podłodze. Dlatego warto zwrócić uwagę na to, jaki dywan kupujemy, tak by ograniczyć do minimum niebezpieczeństwo wywołania alergii.
Mamy bardzo duży wybór wykładzin, nie tylko w zależności od typu splotów, ale również od rodzaju włókien i sposobu wykończenia. Syntetyczne wykładziny na piance, szczególnie poliestrowe, zawierają formaldehyd, który przez kilka pierwszych miesięcy po położeniu ulatnia się w dość dużych ilościach. Jeżeli związek ten w naszym przypadku wywołuje reakcje alergiczne, należy wybrać wykładzinę na podkładzie nie z pianki lecz z filcu lub tkaniny jutowej. Wszystkie nowe wykładziny na podkładzie z pianki powinny być przed położeniem dobrze wywietrzone. Otwieranie okien, kiedy jest to tylko możliwe, pozwoli uniknąć nagromadzenia się oparów formaldehydu. W czasie eksploatacji wykładziny dywanowe łatwo się brudzą, odradzamy jednak pranie ich domowymi sposobami. Roztocza lubią wilgoć, mokre wykładziny lub dywany długo schną, stwarzając dogodne warunki do rozwoju roztoczy oraz zarodników pleśni.
Skutecznym sposobem walki z kurzem i brudem na co dzień, a w konsekwencji z alergią jest stosowanie instalacji centralnego odkurzania lub sprzątanie podłóg urządzeniem wyposażonym w filtr HEPA, bądź wodny. Wykładziny i dywany należy prać tylko maszyną piorącą albo agregatem parowym. Tylko urządzenia z dużą siłą ssącą i wyposażone w bardzo czułe filtry lub urządzenia wytwarzające strumień pary pod bardzo wysokim ciśnieniem są w stanie wyczyścić dokładnie dywan. Szczegółowe informacje na temat urządzeń odkurzających i piorących znajdą Państwo w tym raporcie, w artykule pt. „Bez kurzu i roztoczy”.
Na rynku dostępne są wykładziny z powłoką antyzabrudzeniową, są one pokryte substancją impregnującą, która zatrzymuje na powierzchni kurz, brud i rozlane płyny. Nie wnikają one w głąb włókien, dzięki czemu łatwo je usunąć. Powłoka zachowuje swoje właściwości przez co najmniej 8-12 miesięcy (w miejscach często używanych). Dywany i wykładziny można również spryskiwać specjalnym preparatem antyalergicznym Allergoff. Drobinki tego preparatu neutralizują uczulające działanie roztoczy. Zabieg taki należy powtarzać co pół roku.
Innym sposobem na dodanie wnętrzu ciepła są bawełniane dywaniki i chodniki układane na podłodze. Są lepsze niż wyk ładziny na całą podłogę, ponieważ można je prać, suszyć i prasować, usuwając w ten sposób roztocza oraz substancje uczulające. Najlepsze są dywaniki, które można prać w pralce w temperaturze min. 60°C, taka temperatura wystarczy bowiem, aby zlikwidować roztocza.
Wykładziny z PVC
Alternatywą dla dywanów i wykładzin dywanowych są wykładziny winylowe (z PVC) . Nie chłoną one kurzu oraz mikroorganizmów, nie dopuszczają do rozwoju grzybów i bakterii – jest to szczególnie ważne dla alergików. Większość wykładzin z PVC ma podłoże o właściwościach amortyzujących, co stanowi ochronę w przypadku uderzeń czy upadków. Wykładziny winylowe można układać we wszystkich pomieszczeniach, lecz szczególnie dobrze sprawdzają się w kuchniach i łazienkach.
Linoleum
Linoleum produkuje się na bazie oleju lnianego, mączki drzewnej, wypełniaczy mineralnych i żywic naturalnych z dodatkiem pigmentów barwiących. Ma dużą odporność na ścieranie, wysoką izolacyjność termiczną i akustyczną. Jest antystatyczne, a związki chemiczne wchodzące w jego skład utrudniają rozwój mikroorganizmów. Właściwości antystatyczne linoleum powodują, że kurz i brud, które znajdują się na jego gładkiej powierzchni nie przylegają do niej i łatwo je usunąć. Zapobiega to gromadzeniu się roztoczy i stwarza lepsze warunki życia ludziom dotkniętym alergią. Wykładzina z linoleum zalecana jest także do pomieszczeń, gdzie przebywają ludzie mający problemy z układem oddechowym. Należy jednak pamiętać, że każde pomieszczenie po ułożeniu wykładziny z PVC bądź linoleum należy dokładnie wywietrzyć – oba rodzaje wykładzin wydzielają zapach, który może powodować podrażnienia dróg oddechowych.
Płytki ceramiczne
Choć niektórzy twierdzą, że pozbywanie się dywanów nie jest mądre, ponieważ zatrzymują one dużą ilość kurzu, który w przeciwnym razie unosiłby się w powietrzu, specjaliści na ogół polecają podłogi o twardej, gładkiej powierzchni. Doskonałym rozwiązaniem dla alergików są panele podłogowe, parkiety drewniane i płytki ceramiczne. Charakteryzują się one łatwością w utrzymaniu czystości. Płytki ceramiczne, gres i kamień są szczególnie polecane w pomieszczeniach narażonych na kontakt z wodą, takich jak kuchnie i łazienki. Chociaż płytki nie są atrakcyjnym środowiskiem dla rozwoju grzybów i pleśni, wilgotne fugi stanowią takie zagrożenie. Dlatego przed użytkowaniem pomieszczenia fugi należy zawsze zaimpregnować preparatem zmniejszającym ryzyko zabrudzenia i hamującym rozwój pleśni.
Wykładziny korkowe, panele, parkiety
Doskonałym rozwiązaniem dla alergików są wykładziny korkowe, panele podłogowe i parkiety drewniane. Wszystkie charakteryzują się łatwością w utrzymaniu czystości.
W pomieszczeniach suchych, w salonach, sypialniach i pokojach dzieci można użyć którykolwiek z wymienionych materiałów.
Korek przeznaczony na podłogę ma te same właściwości co okładziny ścienne z tego surowca. Jest odporny na szkodliwe działanie wilgoci, nie gnije. Ma również właściwości antystatyczne, nie elektryzuje się i nie przyciąga kurzu, będącego najczęstszą przyczyną uczuleń. Wbrew obiegowej opinii parkiet wykonany z korka nie jest wcale miękki. Twardości ą przewyższa parkiet bukowy, nawet buty na szpilce nie są dla niego zagrożeniem. Po bardzo silnym nacisku podłoga szybko podniesie się, nie pozostawiając śladów wgniecenia.
Panele konkurują z tradycyjnym parkietem i deskami podłogowymi. Produkuje się je z drewna, korka, materiałów drewnopochodnych i tworzyw sztucznych, chociaż należy uważać na materiały drewnopochodne, gdyż emitują one dużo formaldehydu. Panele są fabrycznie wykończone, więc nie trzeba ich cyklinować ani lakierować, a tym samym narażać się na wdychanie niebezpiecznych substancji lotnych uwalnianych podczas schnięcia lakieru. Tym, co je do siebie upodabnia, jest warstwowa budowa i niezwykle prosty montaż. Układa się je szybko i niemal tak łatwo jak puzzle. Tradycyjny parkiet wymaga znacznie więcej pracy, oprócz skomplikowanego układania i przyklejania, należy go starannie wycyklinować (w czasie tego procesu unosi się w powietrzu dużo drażniącego kurzu), a następnie kilkakrotnie polakierować. Niemniej jednak odpowiednio zabezpieczona podłoga wykonana z naturalnego drewna jest bardzo dobrym rozwiązaniem dla osób cierpiących na alergie.
Lakiery
Decydując się na parkiet drewniany lub korkowy lakierowany w domu, należy pamiętać o odpowiednim doborze lakieru. Zaleca się preparaty wodorozcieńczalne. Składnikami lakierów są żywice naturalne lub syntetyczne albo inne związki chemiczne, które po odparowaniu rozpuszczalnika (w tym przypadku wody) tworzą powłokę zabezpieczającą drewno przed zniszczeniem. Lakiery rozpuszczalnikowe nie są zalecane do stosowania w domu alergika. Utwardzają się po odparowaniu rozpuszczalnika, dlatego w czasie wysychania wydzielają bardzo intensywny zapach.
Lakiery wodne (wodorozcieńczalne) nie wydzielają podczas malowania ani po zakończeniu prac drażniącego zapachu. Najlepsze z nich mają doskonałe parametry użytkowe: wysoką odporność na ścieranie, działanie wilgoci, uderzenia oraz elastyczność. Uwaga: Parkiety maluje się również lakierem chemoutwardzalnym o najwyższej odporności na wgniecenia, zarysowania czy uderzenia. Jednak tego rodzaju lakiery nie są wskazane dla alergika ze względu na wydzielanie podczas wysychania toksycznych oparów, które mogą się utrzymywać nawet przez kilka miesięcy.
Do wykańczania podłóg drewnianych stosuje się również woski lub oleje. Część tych preparatów oparta jest o naturalne składniki, ale w większości wzbogacone są o substancje uczulające np. terpentynę. Zastosowanie tych preparatów nie daje tak trwałych powłok jak powłoki lakierowe i wymaga częstego powtarzania.
Naturalne substancje roślinne stosowane do produkcji materiałów budowlanych i wykończeniowych, w tym olejów i wosków, nie są całkowicie bezpieczne dla zdrowia. Powodem objawów alergicznych są zawarte w nich naturalne rozpuszczalniki organiczne, takie jak: terpentyna (żywica otrzymywana z sosny), kalafonia, oleje roślinne i olej lniany. Terpentyna i kalafonia należą do substancji często wywołujących reakcje uczulające. Najbardziej wskazane z ekologicznych lakierów wodnych, zalecane do pomieszczeń, w których przebywają dzieci i alergicy, są lakiery spełniające warunki Normy Europejskiej EN 71.3 nazwanej w skrócie Normą Bezpieczeństwa Zabawek. Lakier taki tworzy powłokę, która po utwardzeniu jest całkowicie bezpieczna. Nawet jeśli dzieci podczas zabawy poliżą podłogę, nie są narażone na działanie szkodliwych substancji.
źródło: http://www.budujemydom.pl
 "Powiększ")
 "Powiększ")
 "Powiększ")
